Literatura

~ PRZESŁANIE NA GWIAZDOBRANIE (wiersz)

Krzysztof Maria Szarszewski

 

~ PRZESŁANIE NA GWIAZDOBRANIE
 
Nie rańmy szeptem motylim
ciszy spadających łez gwiazd
w mgnieniu kolapsu chwili
na samo dno serca… raz po raz
 
Nie budźmy ze snu w samotności
tych nieba błędnych pochodni
okruchów płonących ciemności
z prochu aureol komet przechodnich
 
One to smużą id zwidy jaskrawe
chimery mgławic z zaświatów
z kolii galaktyk klejnoty rwą łzawe
nieszczęsnych i szczęsnych wariatów
 
Oszczędźmy posłańców Andromed
świetlistych straceńców szwadrony
energią wszechświata iskrzących
mknąc na spotkanie mgnień zorzy
 
Niech jeszcze chociaż przez chwilę
nim zbledną, nim spłoną… rozpadną
w przepastną pogrążą się niwecz
zamarzą… w otchłani przestworzy
 
⊰Ҝற$⊱……………………………………………………Toruń ~ 16 września '17

 

 

 


wyśmienity 1 głos
1 osoba ma ten tekst w ulubionych
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Konrad Koper 6 pazdziernika 2018, 14:26
Piękny- dziwne przesłanie…
przysłano: 6 pazdziernika 2018 (historia)

Inne teksty autora

~ OD ZAWSZE NAD GŁOWĄ…
Krzysztof Maria Szarszewski
~ DZIERŻAWCA WSZECHŚWIATA
Krzysztof Maria Szarszewski
~ MUZO MELANCHOLII
Krzysztof Maria Szarszewski
~ PRZESTRZENIE NIEWIARYGODNE
Krzysztof Maria Szarszewski
~ SŁOWA SIĘ SCHODZĄ DO WIERSZA
Krzysztof Maria Szarszewski
~ POŚRODKU ŻYCIA
Krzysztof Maria Szarszewski
~ ZA KIM TĘSKNISZ ?
Krzysztof Maria Szarszewski
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca