20 lat Wywroty

Wspominanie (wiersz)

Patryk Robacha

Wspominanie

 

żyją w mej pamięci obrazy tamtych dobrych dni

spoglądam dziś przez okno na ulice i myślę czy

wciąż nosi może jakieś ślady nas sprzed dziesiątków lat

tej dziwnej miłości tych nas tak bardzo sobie na wspak

 

razem kilka wiosen lipców kilka najwięcej zaś zim

stajemy u kresu i ja i ty a byliśmy kim?

kiedy latem nagle nakrył nas rozżarzony popiół

z wulkanu naszych spojrzeń dotknięć marzeń i gestów

 

dzisiaj więcej bruzd na ciele niż dni których coraz mniej

papieros dymi szaro-niebiesko poświatą wspomnień

o kawie kipiącej na kuchence i deszczu na szkle

i ciebie we śnie szepczącej że kochasz ten dom i mnie. 

 

(…)

 

leg paz ’18 Patryk Robacha

 


0
fatalny
0
słaby
0
przeciętny
0
niczego sobie
1
wartościowy
0
bardzo dobry
0
wyśmienity
wartościowy 1 głos
Dodaj komentarz anonimowo lub zaloguj się
 
Konrad Koper 10 pazdziernika 2018, 09:17
Laurkowy !
rss
91 wyświetleń
przysłano: 10 pazdziernika 2018 (historia)
Patryk Robacha

Patryk Robacha

31 lat z miasta meneli
7 tekstów 10 komentarzy
nie zapominam o śmierci

Inne teksty autora

Chłód II

Patryk Robacha, wiersz

Chłód

Patryk Robacha, wiersz

Pomyliłem ją

Patryk Robacha, wiersz

Oda do Nicości

Patryk Robacha, wiersz

Potem

Patryk Robacha, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło