20 lat Wywroty

Wspominanie (wiersz)

Patryk Robacha

Wspominanie

 

żyją w mej pamięci obrazy tamtych dobrych dni

spoglądam dziś przez okno na ulice i myślę czy

wciąż nosi może jakieś ślady nas sprzed dziesiątków lat

tej dziwnej miłości tych nas tak bardzo sobie na wspak

 

razem kilka wiosen lipców kilka najwięcej zaś zim

stajemy u kresu i ja i ty a byliśmy kim?

kiedy latem nagle nakrył nas rozżarzony popiół

z wulkanu naszych spojrzeń dotknięć marzeń i gestów

 

dzisiaj więcej bruzd na ciele niż dni których coraz mniej

papieros dymi szaro-niebiesko poświatą wspomnień

o kawie kipiącej na kuchence i deszczu na szkle

i ciebie we śnie szepczącej że kochasz ten dom i mnie. 

 

(…)

 

leg paz ’18 Patryk Robacha

 


niczego sobie 1 głos
Dodaj komentarz anonimowo lub zaloguj się
 
Konrad Koper 10 pazdziernika 2018, 09:17
Laurkowy !
rss
122 wyświetlenia
przysłano: 10 pazdziernika 2018 (historia)
Patryk Robacha

Patryk Robacha

31 lat z miasta meneli
34 teksty 15 komentarzy
nie zapominam o śmierci

Inne teksty autora

Symfonia ciszy

Patryk Robacha, wiersz

Lżej prawie lekko

Patryk Robacha, wiersz

Snu szkarady

Patryk Robacha, wiersz

Kwiaty

Patryk Robacha, wiersz

Jest inaczej

Patryk Robacha, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło