Literatura

Cisza (wiersz)

Irena Świerżyńska

Spadają  słowa

cisza nie rusza,

nie pora, 

nie czas,

pięknie, bogato mieni się świat,

śmiejącej , tańczącej dali,

nie ranią zębata koła,

perliste bukiety kwiecia łan.

 

Zebrane owoce pokoleń

chronią odległą toń,

tylko kaleczą to odtrącone,

samotną nutą dziś przygniecione,

lecz nikt nie widzi,

nie słyszy,

niemowa,

choć w środku ryczy zraniona głowa,

zbiera namiastki raju,

buduje wyżyny,

sen namalował słodkie maliny.

 

Oko zobaczy,

rozświeci, muśnie ,

dalej poleci.

 

Krzyk dusi, gniecie,

zostaje, grzmi,

na dziś, jutro ,

być może trzask,

niebo widzi ,

podrzuci blask ,

nadzieję da,

zaświeci

 

   

         z tomiku - Znajdziesz swą duszę

 


dobry 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 22 marca 2019 (historia)

Inne teksty autora

ku pamięci
Irena Świerżyńska
czy ty wiesz co znaczy mur
Irena Świerżyńska
nad tym dachem krążą wrony
Irena Świerżyńska
w rytmie tanga
Irena Świerżyńska
tylko czas się zmienił
Irena Świerżyńska
gdzie jest spokój
Irena Świerżyńska
jak będziesz żyć
Irena Świerżyńska
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca