bogatelia (wiersz)

Yaro

bogactwo smakiem w ustach
czasem mdli

lecz wymiotować nie mam czym 
a jeśli tak to szkoda

 

człowiek posiada tyle

ile może udźwignąć 
uważam że bogacz ma tyle 
na ile potrafi wyrzeźbić bliźniego
człowieka który sprzeda się za parę stów
on kupuje pracę nie narzeka 

iskry skrzą aż dymi

 

mizerna płaca tłumaczona kryzysem 
za ścianami domu wie że się opłaca 
wszyscy litujcie się nad bogaczami 
jak to im źle jak niedobrze 

 

prosisz o podwyżkę 
odpyskowuje mówiąc że świnia się prosi 
świat obrzydliwi ludzie przy korycie 
wybrani mają złoto diamenty 
po co mi świecidełka

 

bez nich życie dobre 
ułożone w całość

 

dobrze śpię zjem
okryję ciało gołe 

 

wystarczy ciepło Słońce 
nocą srebrzy rosa światłem Księżyca

 

miłość między nami 
dzieci rosną 
problemy minimalizuję rozwiązuję 
nie boje się o majątki
bo nic po nich miłe słowo o nas 

 

wystarczy by nie zapomnieć 
ukochać Matkę Ziemię 
nie wyrywając jej serca

 


dobry 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Konrad Koper 28 marca 2019, 20:49
Z grubej rury.
143 wyświetlenia
przysłano: 28 marca 2019 (historia)
Yaro

Yaro

44 od Mikołaja Reja
1409 tekstów 1 pracę graficzną 747 komentarzy
samotny wilk

Inne teksty autora

o starcu

Yaro, wiersz

na odchodne

Yaro, wiersz

pragnę zapomnieć

Yaro, wiersz

wolność ten smak

Yaro, wiersz

Honor i Siła

Yaro, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło