Kawa (wiersz)

Konrad Koper

Rano na próbę,

piję mocną ( czarną) kawę;

z odrobiną mleka,

 

wraz z przyjacielem,

który zawsze mi towarzyszy.

 

 

 

 


słaby 2 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
abc
abc 29 kwietnia 2019, 10:49
na notkę blogową w sam raz, nie wszystko co jest czekoladopodobne jest czekoladą, nie wystarczy zdanie zwersyfikować zapisując w słupku aby coś stało się automatycznie mową wiązaną, wierszem. radzę czytać klasyków, wiem że się nie chce, bo na portalach literackich widzę tych pisarczyków w 90%, zapatrzonych w siebie i nie chętnych, uczyć się od lepszych od siebie.
Konrad Koper 29 kwietnia 2019, 14:54
Nie posądzam , że złośliwie, ale nie zrozumiałeś trudnej, głębokiej metafory. Kawę pije z losem !!
abc
abc 29 kwietnia 2019, 17:17
To nie ja mam zrozumieć, a czytelnik autorze, czytelnik nie czyta w myślach poety.
Konrad Koper 29 kwietnia 2019, 17:55
I chyba masz racje !
Choć trzeba się starać !
Wiesława 14 maja 2019, 19:48
Początek dobry, metafora super, proszę, spróbuj go rozwinąć, a wyjdzie z tego dobry lub nawet wyśmienity wiersz. Pozdrawiam serdecznie :-)
Usunięto 1 komentarz
267 wyświetleń
przysłano: 14 kwietnia 2019 (historia)

Konrad Koper

37 Poznań
121 tekstów 448 komentarzy

Inne teksty autora

Widzenie

Konrad Koper, wiersz

Przeciwieństwa

Konrad Koper, wiersz

Wiosną

Konrad Koper, wiersz

Ona

Konrad Koper, wiersz

Kopalnia

Konrad Koper, opowiadanie

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło