słoiki (wiersz)

Jacek JacoM Michalski

naćpany nędzą przesytu

nie wierzę we wspólnotę

pojednany z przestrzenią

szukam boga w piasku

 

oni trzymają się za ręce

wolni od wątpliwości

przejdą przez każdą rzekę

dadzą plecy pod buty

spalili wszystkie mosty

budując zbiorowość

 

miasta pełne ekranów

twarze nad suwakami

szczury i mrówki

świątynie jak skarbonki

 

to wszystko zawsze

na drugim brzegu


niczego sobie 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
94 wyświetlenia
przysłano: 28 maja 2019 (historia)
Jacek JacoM Michalski

Jacek JacoM Michalski

Warszawa
402 teksty 123 komentarze

Inne teksty autora

kąt prosty

Jacek JacoM Michalski, wiersz

Noe na odwyku

Jacek JacoM Michalski, wiersz

upał

Jacek JacoM Michalski, wiersz

zawieszenia

Jacek JacoM Michalski, wiersz

przesilenie

Jacek JacoM Michalski, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło