Mistyczka z Suomi (wiersz)

Tomasz Kucina

 

 

Sirkka Turkka obłędnie kocha zwierzęta

psy i konie bezwzględnie w jej opiece

suche papierowe powietrze często otula księżyc

w jej wiosce odciętej od świata

 

w huraganowe miesiące nosi teflonowe rękawiczki

używa linomagu i maści z witaminą A - wiedzie swe

pustelnicze życie na południu Suomi gdzie

cieplej w uszy - bo dalej od bieguna

 

w zimowe dni gdy światła mniej Sirkka pisze

swoje cudne wiersze - smolaki co rusz trzaskają

w kominku - w obejściu łyska

rozświetlony namiot lavu

 

wiersze podchodzą tu po cichutku

oswajają jak dzikie wadery do wiktu ogniska

błyszczą im ślepia - klinicznie krystalizując

ożywają w metaforach z uczuć i uduchowienia

 

z braku lub nadmiaru miłości ludzie mogą cię zranić

twierdzi Sirkka - dlatego

pokochała swoje pegazy i cerbery

stroniąc świadomie od ludzkiej arogancji

 

psy stroją swoje pęknięte skrzypce

chmura jak chudy chłopak który chce się żenić

co nie zawyje z Sirkka - nie spadnie z deszczem

z przestworu Finlandii w ciało mistycznej eremitki

--

 


485 wyświetleń
przysłano: 22 czerwca 2019 (historia)
Tomasz Kucina

Tomasz Kucina

Polska
1 artykuł 81 tekstów 3 komentarze

Inne teksty autora

Rogaci Wikingowie

Tomasz Kucina, wiersz

Po kostkę sera

Tomasz Kucina, wiersz

Wyspiański

Tomasz Kucina, wiersz

Czarna Bosede - pilnuje porządku

Tomasz Kucina, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło