wiersz oddychający sobą (P) (wiersz)

Grzesiek z nick-ąd

Małe miasteczko, kilka szarych ulic...

Pan w niedopiętej na później koszuli

próbuje zrozumieć wszechświat

aby świat przytulić.


Domek drewniany, kilka starych krzeseł...

Pani przy winie, a przy pani piesek

rysuje ogonem plany

na najdłuższą jesień.


Późno już,wrzesień. Udało się przespać.

W kieliszku z winem zacumował wszechświat

i wcisnął coś światu w kieszeń.

Może to poezja?


 

 


wyśmienity 3 głosy
1 osoba ma ten tekst w ulubionych
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Konrad Koper 7 lipca 2019, 20:23
Filozoficzny…
Jacek JacoM Michalski
Jacek JacoM Michalski 12 lipca 2019, 10:51
zajebisty wiersz :-)
150 wyświetleń
przysłano: 7 lipca 2019 (historia)
Grzesiek z nick-ąd

Grzesiek z nick-ąd

49 Polanów
1 artykuł 658 tekstów 5 nagrań 3563 komentarze
Maruder Przewywrotny jeśli każdy z was nie czuje się w moim budynku jak w domu-przegrałem

Inne teksty autora

Balladka dla Olgi

Grzesiek z nick-ąd, wiersz

spokojnienie

Grzesiek z nick-ąd, wiersz

list po(nie w)czasie (Arent)

Grzesiek z nick-ąd, wiersz

erotyk powtarzalny

Grzesiek z nick-ąd, wiersz

makatka przepełniona

Grzesiek z nick-ąd, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło