wojna (wiersz)

Yaro

niebo płacze krwawym deszczem 
drzewa podnoszą  ręce 


łzy w błękicie bielsze niż światło 


boi się człowiek człowieka 
boję się zębów wilka 


- gdzie nasze dobre purpurowe serca? 


śmierć okryła siwym płaszczem pola 
na których zamieszkała nienawiść do człowieka 


światło gaśnie odpływa dusza 
w uszach szumi pustka


ciemność chwyta za gardła


oczy błyszczą nadzieją zwycięstwa 
 w sercu smutek umierającego chłopca

 


wyśmienity 1 głos
1 osoba ma ten tekst w ulubionych
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Konrad Koper 21 sierpnia 2019, 17:33
Mocny ! Wykazałeś wrażliwość !!
Konrad Koper 21 sierpnia 2019, 17:34
Zapraszam do siebie.
92 wyświetlenia
przysłano: 21 sierpnia 2019 (historia)
Yaro

Yaro

43 od Mikołaja Reja
1335 tekstów 1 pracę graficzną 692 komentarze
samotny wilk

Inne teksty autora

gdzie jest Mi Lo ?

Yaro, wiersz

gdziekolwiek jesteś

Yaro, wiersz

słowa toną w wannie

Yaro, wiersz

na osobno

Yaro, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło