HISTORIA (wiersz)

Agata Duma

Jaka piękna jest ta nostalgia,

Która pewnej nocy porywała mnie

Tak dobrze słyszę jej kroki,

Tak wyraźnie czują ją w sobie.

 

Jaki głęboki jest ten smutek,

Który odchodzi, ale zawsze wraca

W moich snach wydaje się być idealny

Nie chcę oprzeć się temu,

Chcę czuć to mocniej i mocniej!

 

Wiesz, że stojąc między marzeniami

Jestem tu wsłuchując się w bicie serca

Tak tylko oddychając w tej rzeczywistości

Jestem, a życie pisze kolejną historię.

 

I ja mówię, że już tego wystarczy

Podczas gdy idę bez obaw, ale z nadzieją

Tylko tak mogę biec tysiącem dróg

Wewnątrz czuję jak płonie to, aż do wieczności.

 


94 wyświetlenia
przysłano: 8 września 2019 (historia)

Agata Duma

25
20 tekstów

Inne teksty autora

POCZUĆ WIATR NA SKÓRZE

Agata Duma, wiersz

Ja Zwrócę Ci

Agata Duma, wiersz

RANISZ MNIE

Agata Duma, wiersz

UZALEŻNIONA

Agata Duma, UZALEŻNIONA Pierwsza Część, wiersz

NA PUSTYNI

Agata Duma, UZALEŻNIONA Pierwsza Część, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło