na pył roztartym (wiersz)

Yaro

drzewa zastygły w korzeniach
ziemia spieczona słońce wypala
na skórze czerń tuszu i rzęs
ostatnich dni lata

 

liści co opadł zielony był jak ty
teraz leży targany wiatrem
zgarbił czas kto żyw

 

trawy są suche słabe
kładą się ku ziemi
tak łatwo nawozem się stać

 

zamykam rozdział jesiennych barw
zadumą nie naprawimy świata wad
lecz warto się zatrzymać

 

zobaczyć gdy wszystko przemija
historia krąży w tył i do przodu
co z tyłu teraz na początku

 

życie nie odpływa
życie umiera

 rodzi się na nowo

 


słaby 2 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Mithril
Mithril 10 września 2019, 15:40
...nihil novi w grafomanii
62 wyświetlenia
przysłano: 10 września 2019 (historia)
Yaro

Yaro

43 od Mikołaja Reja
1308 tekstów 1 pracę graficzną 667 komentarzy
samotny wilk

Inne teksty autora

wczoraj nigdy więcej

Yaro, wiersz

kulig

Yaro, wiersz

w drogę

Yaro, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło