Światło (wiersz)

Konrad Koper

Światło pada z zewnątrz

do wnętrza mojej duszy.

 

Odbija się od luster :

krzywych, wklęsłych, wypukłych…

Rozprasza się w pryzmacie.

 

Potem pada na kartkę,

puszcza barwne zajączki.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


niczego sobie 5 głosów
1 osoba ma ten tekst w ulubionych
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Marzena 13 stycznia 2020, 17:50
Piękna dusza, skoro zajączki kolorowe skaczą;)
Kazimierz Siłuch
Kazimierz Siłuch 15 stycznia 2020, 13:01
fajne zajączki
107 wyświetleń
przysłano: 13 stycznia 2020 (historia)

Konrad Koper

38 Poznań
159 tekstów 562 komentarze

Inne teksty autora

Muszla

Konrad Koper, wiersz

Chrząszcz

Konrad Koper, wiersz

Księga przeznaczenia

Konrad Koper, wiersz

Przeznaczenie

Konrad Koper, wiersz

Sztuka

Konrad Koper, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło