Literatura

~ CZASOPRZESTRZEŃ ROZDYGOTANA (wiersz)

Krzysztof Maria Szarszewski

 

~ CZASOPRZESTRZEŃ ROZDYGOTANA
 
    Groteskę życia… boski grant
W szeptach piaszczystych plaż
Pątniczych kirach fal
Śni smutny komediant
W zamieciach złotych burz
Bezcieleśnie poetyczny enfant
W rozdygotach czasoprzestrzeni
W sieni do wniebowzięcia
W nieodświętnych chodakach
Nie pluje bogom w twarz
Jest jak samotna Nike
 
     W tęczowe odzian płaszcze
Nie płacze… i nie klaszcze
Nie mąci ciszy krzykiem
Choć ból wiecznie trwać może
Lub tylko przez lata całe…
Jak miłość… czy jak garb ?
Nieskończenie jak morskie fale
Które są niby lustra nieba
Lecz to ni lustra ni morza wcale
Ni jego nieba…
 
     To hymny skarbów Ziemi
Wirują pod gwiazdami
Gdzie życie ani się nie rodzi
Ni nie umiera
Lecz w ziemskiej męczy się powodzi
Pośród czarnych skier płynie
Poprzez lepką masę czasu
Diamentów i popiołów
Witraży z seledynów mgławic
Skowytów czarnych dziur
Podszeptów białych karłów
Czerwonych olbrzymów mocarnych
 
     I pozostawia tylko smutek
Pulsarów i neutronowych gwiazd
Posągów, klepsydr urn…
I pomników cmentarnych  
 
⊰Ҝற$⊱…………………………………………… Jezioro Ruduskie, 8 grudnia 'O4             

 


wyśmienity 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 3 maja 2020 (historia)

Inne teksty autora

~ LAMBADA NO MUE CORAÇÃO
Krzysztof Maria Szarszewski
~ RZEŹB OCZY BEZDOMNE
Krzysztof Maria Szarszewski
~ MÓC POEZJĘ CHOCIAŻ ŚNIĆ
Krzysztof Maria Szarszewski
~ EL 'DIABLO MARAKASY
Krzysztof Maria Szarszewski
~ MOJA POLSKO
Krzysztof Maria Szarszewski
~ JESZCZE ZDĄŻYSZ ZDĄŻYĆ
Krzysztof Maria Szarszewski
~ JEŚLI TO… BYĆ MIAŁO
Krzysztof Maria Szarszewski
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca