Literatura

co nas gubi (wiersz)

Marzena

co nas gubi...

kiedy smak jabłka przypomina
pierwsze ząbki
pierwszy krok postawiony niezdarnie

trzymasz za rękę matkę aż palce

sine i opuchnięte zmęczone

opuszczasz do ziemi

z czołem gładkim otoczonym
włosami które zawsze pachną
pożądaniem, młodym ciałem


z oczami które widzą tylko jędrne piersi
trzymasz za biodra kobietę
aż palce sine i opuchnięte
opuszczasz na jej stopy

starasz się nie garbić, uśmiechać do innych

oszukiwać kolejne fotografie
trzymasz oparcie krzesła


aż palce sine, blade
z fioletowymi żyłkami
opuszczasz na kolana
i płaczesz


 

 


dobry 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Marzena
Marzena 27 czerwca 2020, 02:05
Dziekuję Ci za czytanie. M.
przysłano: 26 czerwca 2020 (historia)

Inne teksty autora

kobieta
Marzena
Głód
Marzena
gra w zielone
Marzena
liście
Marzena
Śpij
Marzena
lampiony
Marzena
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca