Literatura

wiara (wiersz)

Sercem Ku Wiośnie

twa wiara, ciągle wygrywa

nie kara, która jedynie zbywa?
zbywa się w leśnictwie i ciągle zbierane kamienie
co swój swojemu wpadnie
wara z mojego garnuszka
co postkomuna
wara w mojemu ideałów
co tobie w gałąź?!
wara w me wszystkie...!!!, tobie w poniewierce!
twe nie chce
twoje to zaćma w spojrzeniach
czekanym za straty w własnych nie chceniach
bury nim wzloty się w pełni z chmury
roznegliżowanych połówkach,
niczym Bożych krówkach
bez smaku, i laku
 
wara pustaku!
 
wara, tylko taka jest twoja wina...
bez perfektu, a jedynie w szczurzych głębinach.
 
Dawid „Dejf” Motyka

fatalny+ 2 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Usunięto 1 komentarz
przysłano: 21 grudnia 2020 (historia)

Inne teksty autora

pamiątkowa
Sercem Ku Wiośnie
pomacaj o troszka
Sercem Ku Wiośnie
w lesie jesieni
Sercem Ku Wiośnie
tchu...
Sercem Ku Wiośnie
Gostyk cmentarny
Sercem Ku Wiośnie
spoko
Sercem Ku Wiośnie
gromady
Sercem Ku Wiośnie
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca