Literatura

gromady (wiersz)

Sercem Ku Wiośnie

trzy dni zagłady pruderyjne pogięło mosty
sto dni zarazem zakpiło z chłosty
po zrytej ziemi kunszt zrywanych korzeni
afisz i bez zieleni betonów zwychwalanych
chodników zapomnianych
rzek i mórz płynących, pomieszanych ról
zagubiły się w porze roku
ostygając od wyroku
schnie
 
Dawid "Dejf" Motyka

 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 31 sierpnia 2021 (historia)

Inne teksty autora

pamiątkowa
Sercem Ku Wiośnie
pomacaj o troszka
Sercem Ku Wiośnie
w lesie jesieni
Sercem Ku Wiośnie
tchu...
Sercem Ku Wiośnie
Gostyk cmentarny
Sercem Ku Wiośnie
spoko
Sercem Ku Wiośnie
czyszczarka pierwsza
Sercem Ku Wiośnie
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca