Literatura

spoko (wiersz)

Sercem Ku Wiośnie

własnym witrażom nie omywam oka

za wszystko zapominam

czekam i wiem co zdaje się

potem nie bywam tu i jem co jem

proszę o łaski i wielu da

zapomina ta ruda

 

moja, moja własna prośba

 

gdy dotrę do końca

nie wiem ile uwiecznię lat

zapamięta ten, który zwodzi cały czas

 

czy przyjdzie po siebie

a może ciebie

 

moim zdaniem -  nie trzeba nas

 

Dawid "Dejf" Motyka 

 

 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 31 sierpnia 2021 (historia)

Inne teksty autora

pamiątkowa
Sercem Ku Wiośnie
pomacaj o troszka
Sercem Ku Wiośnie
w lesie jesieni
Sercem Ku Wiośnie
tchu...
Sercem Ku Wiośnie
Gostyk cmentarny
Sercem Ku Wiośnie
gromady
Sercem Ku Wiośnie
czyszczarka pierwsza
Sercem Ku Wiośnie
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca