Literatura

Droga przeznaczenia (wiersz)

Krzysztof Kowalski.

Planeta jest piękna

ale powoli wysycha

pozostaje tylko nadzieja

w drugiego człowieka

 

Wiara jest chwiejna

Bóg czeka w niebiosach

ludzie szukają drogi

wypatrując swojego Zbawiciela

 

Grzech nie znajduje winnych

pozostaje  Adam i Ewa

w wojnach ukrywamy cierpienia

w sercach pokrytych ranami

 

A tam z krzyża leje się krew

przemywając nasze sumienia

z popiołu anioł wyrywa nas  z ciemności

oświetlając blaskiem drogę przeznaczenia

 

A miłość znaczy pojednanie

kto zechce wypełnić Arkę

ten  nie zaginie już nigdy

a ubodzy staną się królami

 

Biedny  nie zazna już głodu

a chorzy wyzdrowieją na wieki

granice pokus ziemskich przeminą

gdy przekroczymy bramy do Edenu.

 


dobry 2 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 30 maja 2022 (historia)

Inne teksty autora

Wojna konflikty i zagubienie
Krzysztof Kowalski.
Drogą do gwiazd
Krzysztof Kowalski.
Wśród gwiazd
Krzysztof Kowalski.
Objawienia fatimskie
Krzysztof Kowalski.
Zło podzieliło ludzi na ziemi
Krzysztof Kowalski.
Wolność i pragnienie człowieka
Krzysztof Kowalski.
Papież pozdrawia z Watykanu
Krzysztof Kowalski.
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca