Literatura

Żono moja (wiersz)

Markus

Dobrze, że  jesteś moja jedyna
I cenię  ciebie jako mężczyzna
Zwierzyć się tobie, pobyć razem
I tęsknić za tobą, gdy dzień już wstaje.


Mam ciebie zawsze na dobre dni
Ale też jesteś, gdy pełno chwil złych.

I cenię w tobie to szalenie

Że nie opuszczasz mnie w potrzebie.


Tak bardzo potrzebny jest mi twój uśmiech
Gdy mnie przeszywa chwilowy smutek.
Tak, potrzebuję twojej uwagi
Gdy się poczuje zamknięty i słaby.


Twój dotyk rozprasza moje obawy
Wtedy, gdy myślę, że nie dam rady.
Przycupniesz przy mnie, gdy głowa boli
I ... świat się robi  całkiem różowy.


I nawet, gdy innym brak cierpliwości
Ty nieustannie ratujesz me kości.
Obiadem w południe mnie podejmujesz
I miłych słówek też nie żałujesz.

 

I cudne  rozmowy ze mną prowadzisz

Każdego wieczoru a czasem z rana

Jakże to słodka dla mnie pożywka

Dla mego myślenia i odczuwania.


A wszystkie rady, które słyszymy 
Z Bożą pomocą zawsze  wdrożymy
Bo jesteś ze mną przy moim boku
I chętnie  zabiegasz o Boży pokój.

 


słaby 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 23 czerwca 2022 (historia)

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca