Literatura

Symfonia szczęścia (wiersz)

Wiesława

 

 

Zbieram okruchy radości

z najlepszych lat życia,

zamieniam je w subtelne dźwięki

tworząc z nich symfonię szczęścia.

Zanurzam się w jej pięknej harmonii,

słuchając jej radosnego brzmienia.

Nagle melodia się urywa,

a mnie ogarnia zdumienie,

bo to najkrótsza symfonia,

jakiej kiedykolwiek

słuchałam.

 


dobry 5 głosów
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Andrzej
Andrzej 11 kwietnia 2023, 01:45
... W mym życiu westchnieniach ... trochę brakuję puenty ... tak myslę . tak po cichu .
przysłano: 6 marca 2023 (historia)

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca