Literatura

Most nad rzeką zmartwień (wiersz)

Arian

Dedykowany V.

 

 Kiedy wracasz zmęczona
 Czując bezsilność
 I łzy napływają do oczu
 Zetrę je wszystkie
   
 Jestem opoką na trudne czasy
 Gdy przyjaciół nie da się znaleźć
 Jak most nad rzeką zmartwień
 Widzę jasną ścieżkę
          Masz dość oszołomów 
 Zbita w szalonym tłumie
 Gdy dotyka cierń
 A wieczór zapada bez nadziei
 Przyniosę ukojenie
  
    Wezmę twoje brzemię
 Gdzie panuje ciemność
 A ból podsuwa zwątpienie
 Jak most nad rzeką zmartwień
 Widzę jasną ścieżkę

 

   Jesteśmy sami na gwiaździstej Drodze Mlecznej
 Płynie czas, aby rozbłysnąć
 I marzenie zmieni się w rzeczywistość
   

 

 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Usunięto 1 komentarz
przysłano: 24 grudnia 2023 (historia)

Inne teksty autora

Ivanhoe
Arian
Merkury
Arian
Anteros
Arian
Poczta
Arian
Maskarada
Arian
Na Warszawę
Arian
Polska bomba
Arian
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca