Literatura

Zwiastuny wiosny (wiersz)

LydiaDel

 

Budzi się ze snu przyroda cała,
Wiosna za progiem, jeszcze nieśmiała,
Jeszcze marudzi trochę zaspana, 
Boi się chłodu, jest nadąsana.

Kukła słomiana, Marzanną zwana
Śpiewnym pochodem w wodę rzucona. 
Znak, że już wiosna zimę spłoszyła.
Swoim nastrojem nas upoiła. 

W wiosennej szacie jak panna młoda 
Strojnie wygląda cała przyroda.
W parkach, w ogrodach słychać ćwierkanie,
Życiem rozbrzmiewa gniazdo bocianie.

Pachnie kwiatami w swej nowej szacie
W lasku polanka, ten obraz znacie;
Śnieżne zawilce, przylaszczek krocie,
A nieopodal kaczeńce w złocie.

Czar, urok, oczy pełne czułości,
Serca zniewala płomyk miłości.
Widzę twarz twoja, w piegach skąpaną, 
Pełną dwukropek i roześmianą. 

Ciepły zefirek z paryskim szykiem 
Bawi się twoich włosków kosmykiem,
Które w złocistych słońca promieniach
Pachną jak kwiaty w leśnych podcieniach.

 


dobry– 3 głosy
1 osoba ma ten tekst w ulubionych
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Arian
Arian 30 stycznia 2024, 20:57
topienie marzanny czarownicy
ludowe gusło
ostatni barbarzyńcy w ue
Konrad Koper 30 stycznia 2024, 22:02
Kunsztowny !!
LydiaDel
LydiaDel 3 lutego 2024, 20:42
Arian, poezja kieruje się innym prawem. To nie jest rozprawa naukowa. Ja wiem, co oznacza topienie Marzanny, bo o niej piszę.
przysłano: 30 stycznia 2024 (historia)

Inne teksty autora

Ostatecznie
LydiaDel
ja czy ona
LydiaDel
cena sukcesu
LydiaDel
głębiny
LydiaDel
marnotrawstwo
LydiaDel
oto jest pytanie
LydiaDel
fascynarium
LydiaDel
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca