Literatura

Ostatnia podróż (wiersz)

LydiaDel

 

 

Nie pisz do mnie smutnych wierszy,

co tęsknotą karmią mnie.
Nie udźwignę tego bólu, 

jak brzózka załamię się.  

 

Twoje słowa nasilają

serca żałość - trwonisz czas.  

Ty wiesz, jestem blisko celu,

nie wstrzymamy pędu kół. 

 

Proszę, napisz coś o wiośnie,

śpiewających kosach w bzach,

gdyż przy dźwiękach tej kapeli

chcę odjechać w mgielną dal.

 

Gdy cię wiosna oszołomi, 

zachwyci słowika śpiew, 

nowa miłość cię utuli - 

będę fruwać już wśród gwiazd. 

 

Proszę, weź mnie w swe ramiona, 

pocałunkiem otrzyj łzy,  

gdyż z podróży tej, ostatniej,

nie powrócił jeszcze nikt.

 

 

 


niczego sobie 4 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Usunięto 3 komentarze
przysłano: 27 lutego 2024 (historia)

Inne teksty autora

Nocne złudzenia
LydiaDel
Quo vadis?
LydiaDel
wizyta
LydiaDel
Człowieku!
LydiaDel
Rozstania
LydiaDel
perfidność
LydiaDel
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca