Literatura

Zostań (wiersz)

LydiaDel

Wiersz pisany strofą saficką mniejszą 

 

Krążące myśli jak zwiewna zasłona

Owiane chmurką amorficznych westchnień

Pragną gorąco tulić się do łona

Słodkich uniesień. 

 

Rozbudź promieniem młodzieńczej miłości,

Wiedź poprzez morze chabrowych upojeń, 

Ugaś tęsknotę falą namiętności.

Wznieć serca płomień.

 

Trzymaj mnie mocno nim nasz czas przeminie,

Zagub się, poznaj zmysłowości przestrzeń.

Niech się wypełni gorące życzenie 

Szaleńczych wzniesień

 

Choć świta zostań, patrz gwiazdy się smucą, 

Wiruje wokół melancholii pierścień.

Rzewną symfonię nasze serca nucą

W rytm ich uderzeń. 

 


dobry– 3 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Usunięto 6 komentarzy
przysłano: 26 kwietnia 2024 (historia)

Inne teksty autora

bezsenność
LydiaDel
Czas
LydiaDel
Świata bieg
LydiaDel
Na zdrowie
LydiaDel
Za późno
LydiaDel
Smutne słońce
LydiaDel
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca