Literatura

Żenujące wspomnienia (wiersz)

LydiaDel

lekki podmuch
poruszył zasłonę
wspomnień

obsunęły się wszystkie
jak perełki
po jedwabnej nitce

trochę zawstydzone

i wyszły na jaw 
pilnie strzeżone
tajemnice

spod spodu wypełzły
te najgłębiej ukryte

dawno zapomniane
nie chciane
z pamięci wymazane

by jeszcze raz
ostatni raz
zadać ból

zanim ponownie 
skryją się 
za zasłonę
wspomnień 

 


dobry 3 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
24 maja 2024, 18:16
Nie zasłony, bo to >>>.
Tylko rolety.
W zasłonach śpią mole.
A mole, jak to mole
Ja chromolę.
Usunięto 1 komentarz
przysłano: 22 maja 2024 (historia)

Inne teksty autora

cisza
LydiaDel
bezsenność
LydiaDel
Czas
LydiaDel
Świata bieg
LydiaDel
Na zdrowie
LydiaDel
Za późno
LydiaDel
Smutne słońce
LydiaDel
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca