Literatura

kobiece (wiersz)

Klaudia Gasztold

 

nocą oczy kobiety są jak kosmos
pełne kryształków
które pełzają na poduszkę
choć powieki zasłoniły tęczówki
wszystko na wierzch płynie

słowa niedopowiedziane
cisza niewykrzyczana
i te chwile których nigdy czas nie powtórzy
choćby grała w karty z życiem

nie musisz rozumieć jej myśli
ona sama ledwo je nazywa

obserwuj 
jak głowę przechyla w jedną stronę
byś ujrzał ją w całości o świcie

nie musisz liczyć oddechów
bo ich brak ma w sobie więcej życia
niż sama modlitwa przed lustrem

 

Klaudia Gasztold


niczego sobie 2 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Konrad Koper 10 czerwca 2024, 13:36
Sensowny !!
przysłano: 6 czerwca 2024 (historia)

Inne teksty autora

ogień
Klaudia Gasztold
ogień
Klaudia Gasztold
Radharani
Klaudia Gasztold
brak
Klaudia Gasztold
wolniej
Klaudia Gasztold
spacer
Klaudia Gasztold
wspomnienie
Klaudia Gasztold
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca