Manifest bojowego intelektu (opowiadanie)

fulingmajek

Mieszczuch to wróg największy ducha wolnego.

To on gnębi i tępi rozpasaną indywidualność i artystyczną anarchię. Macki mieszczańskiego spisku, który ma na celu zniszczenie wybitnych indywidualności, sięgnęły już każdej dziedziny naszego życia. Otaczają nas zewsząd – sąsiedzi, rodzina, instytucje państwowe. Tworzą ogromną maszynę, dążącą do zasymilowania wszelkich oznak oryginalności i inności. Żyjemy w tym piekielnym mrowisku, nie zdając sobie często sprawy jakie czyhają na nas zagrożenia. Pozornie pomiędzy nami a nimi istnieje przepaść. Sama myśl o bliższym kontakcie z mieszczaństwem napawa nas obrzydzeniem. Naturalnie odruch jest słuszny, ale niestety to za mało. Mieszczuchy to nie tylko istoty podłe lecz także diabelnie podstępne. Wyobraźmy sobie małego Wojtusia, który jest jednostką nieprzeciętną. Taki Wojtuś stać się może niechybnie wielkim malarzem, jeszcze większym literatem, czy może nawet gigantycznym filozofem. Wizja iście sielska, jednakże nie łudźmy się, życie nasze jest krwawym padołem pełnym niebezpieczeństw. Na naszego Wojtusia (co chciał zostać artystą) zastawiła już dawno sidła mieszczańska agentura. Jej taktyki działania są wyjątkowo subtelne i przebiegłe. Początki wydają się niepozorne. Pewnego dnia mama Wojtusia poprosi go o np. przyniesienie mleka ze sklepu za wymówkę mając, dajmy na to chory kręgosłup, zmęczenie po pracy w fabryce opon, czy przewlekłe żylaki. Niedoszła wybitna indywidualność niczego się nie spodziewa i bez wahania się zgadza. W tym momencie gra jest rozpoczęta. Natychmiast uruchamiają się wszystkie tryby tej bezwzględnej maszyny niwelującej. Wojtuś niesie mleko, sąsiedzi, niby przypadkiem, widzą to uśmiechają się, chwalą za pomoc rodzinie. Pozornie wszystko jest w najzwyklejszym porządku. Li tylko pozornie powiadam Wam, gdyż już następnego dnia Wojtuś wracając ze szkoły spotka niewidomą staruszką, która to niby przypadkiem akurat wtedy tam się znalazła. Pewnie nawet by jej nie zauważył, ale sieć już się zaciska, stają tam sąsiedzi, patrzą wymownie to na Wojtka, to na staruszkę. Nasz bohater kuli się w sobie pod ciążącymi spojrzeniami tych oprawców, myśli: skoro mamie pomogłeś to pomóż i jej. Przeprowadza ją przez ulicę i powiadam Wam pieczętuje tym samym los swój. Cyrograf z diabłem już został podpisany. Oto sąsiedzi natychmiast rzucają się na Wojtka, głaszczą po głowie, ktoś wręcza mu kwiaty, kto inny krzyczy, dzielny zuch. Jak zuch to pewnie harcerz zakrzyknie jeden, jasne, że harcerz odpowie drugi i już po kilku minutach część z nich krzyczy: harcerz, harcerz. Druga część(ta bez matury) wydziera się charcerz, charcerz. I co? Pod presją środowiska Wojtek wstępuje do harcerstwa dostaje zielony mundurek. Mundurek to praktycznie mundur więc zostaje żołnierzem idzie na wojnę, ginie raniony rakietą jądrową, ciało przewożą do kraju i składają w grobie nieznanego Wojtusia.

Przyznajcie Sami, że perspektywa nie dość, że realna to jeszcze przerażająca.

Bronić się zatem musimy bracia artyści, walczyć z tą hydrą potworną, która, pozostawiona sama sobie, zniszczy nas niechybnie.

Uwierzcie mi jednak, że walka do prostych nie należy. Przeciwnik nie przebiera w środkach, jest dobrze zorganizowany i stoi na umocnionych pozycjach. Powie mi pewnie ktoś: my duchy wyższe, z nas jeden, za ich stu. Walczyć będziemy w każdej godzinie życia naszego, i z czasem, powoli, systematyczne wytępimy tę nikczemną bandę. Ha, ha, ha odpowiem Ja, mową wiązaną. Nie takie to proste. Naprzód trzeba nam samoświadomość uwolnić od miraży i złudzeń mieszczańskiej propagandy.

Gdyż jeśli tylko uruchomimy walkę na wszystkich frontach, w dzień i w nocy, regularnie, metodycznie tępić będziemy to robactwo obmierzłe. To, co robactwo nam odkrzyknie? Żeśmy tacy, jak oni. Będziemy przecież zorganizowani, zaplanowani, zapracowani. Walczyć będziemy niby w sprawie naszej, ale już nie naszymi sposobami. W ten sposób od słowa do słowa, od pięści do kopniaka stać się możemy tym, czym pogardzamy. Będziemy przecież zmuszeni wyznaczyć sobie funkcje, hierarchie, system znaków, takie same ubiory, podobne jedzenie, regularne etaty, znajdziemy problemy organizacyjne, potem problemy społeczne, potem wynajdziemy wewnątrz siebie księgowych. Nim się obejrzymy będziemy pracować od 7 do 15 w dziale usuwania mieszczan i tak ich bijąc powoli zabijemy siebie. Ci zboczeni masochiści tylko marzą o takim końcu.

Rozwiązanie wydaje się więc proste, zastosujmy nasze metody, chaos twórczy, anarchię, niesystematyczność, działanie impulsywne, kierowanie się inspiracją etc. etc. Będziemy sobie, powiedzmy, tępić mieszczuchów raz w środę, raz w niedzielę, trochę z rana i troszkę z wieczora, a następnego dnia przez całe popołudnie. To na trzeźwo to po pijanemu, w butach i bez butów, nago i w sukienkach, milcząc albo krzycząc… Niestety i to tylko pozory. Co bowiem zrobicie jak powiedzą wam: przedrzeźniacie nas jeno. Wyście nie duchy wyższe, a duszki, papugi zwykłe ot co!.

Lecz jest koledzy metoda na tego zwierza dotąd nie znana. Skoro robiąc dobrze nie zwyciężym i źle robiąc też porażka nas czeka, tedy nic nie róbmy. Połóżmy się, i w akcie biernego oporu umrzyjmy!

Czego Wam i sobie życzę


wyśmienity 13 głosów
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
sick
sick 6 marca 2007, 09:36
choc przyklad wojtusia straszliwie naciagany, a babranie sie w filozofii tworzenia uwazam za strate czasu i sygnał wtórności (jak urzednik, ktory sam sobie dostarcza materiału do roboty)
to całosc dosc zabawana a co najwazniesze całkiem sprawnie napisana, zwlaszcza druga czesc.
pozdrawiam
iga
iga 8 marca 2007, 12:33
nie zgadzam się... tak naprawdę nikt nikomu nie zabrania ani nie zabija indywiduum jesli jest sami w sobie ja zabijamy jak sie chce mozna robic wszystko na wszystkie sposoby a to ze nie wpadamy na to w naszym unifikowanym swiecie to nie wina swiata tylko nas czy tam was nie ma co zwalac na klimat i ogolna tendencje robta co chceta a jak komus pasuje tyrac od 7 do 15 to jego brocha krzywdzi cie to? mozesz uprawiac kazdy wolny zawod tylko wszystkim sie nie chce dupy ruszac a te indywiduum konczy sie czesto na slowach i megalomani niepoznaniu czlowieka
fulingmajek 9 marca 2007, 01:25
Proszę, uwierzcie mi, autor nie powinien dodawać komentarzy do własnych tekstów ale niestety na najbardziej absurdalne wypowiedzi nie da się nie zareagować. Iga przepraszam ale czy ty przypadkiem płaczesz jak oglądasz kabarety? Tak to już jest, że aby wypowiadać się o pewnych rzeczach trzeba mieć choć minimum kompetencji czytelniczej. Stąd moja rada: Słownik Wyrazów Obcych Kopalińskiego hasło - ironia. To Ci może naprawdę pomóc.
janieoceniona
janieoceniona 9 marca 2007, 23:54
hahahahahahahahaha
do tej pory nie mogę sie pozbierać "Połóżmy się, i w akcie biernego oporu umrzyjmy!" dobra rada pod koniec tygodnia, z chęcia skorzystam :)
czarujesz mnie brutalu i popatrz, że te niewidome staruszki to zawsze sie pojawiają niby przez przypadek, a tak naprawdę to koczują tam dniami żeby cię dopaść... chyba sama pod wpływem impulsu zacznę krzyczeć: charcerz! ot tak, bo jestem młoda i nie mam matury ;p artyści!! nie chodźmy po mleko!! a mówią: pij mleko, będziesz wielki...(to była ironia =])
kussi 10 marca 2007, 20:44
Tekst ma śmieszyć, to jasne. Ja się nawet nie uśmiechnęłam, czym czuję się z lekka zażenowana. Niemniej, jest w tym przyszłość - tylko nie na siłę! Pozdrawiam.
generacja NIC 16 marca 2007, 08:11
"Przewróciło się, niech leży,
cały widz polega na tym..."
Tak się składa, że jestm Wojtuś, czy mały to nie wiem, zależy od punktu odniesienia, chocia generalnie wszyscy jesteśmy mali...
Ciekawe groteskowe ujęcie obrazu "młodopolskiego" artysty popijającego absynt, tarzającego się w przydrożnej fosie i klącego na przechodniów - filistrów. A przy okazji świetne pióro. Rewelacja!! "Połóżmy się, i w akcie..."
generacja NIC 16 marca 2007, 08:12
"Przewróciło się, niech leży,
cały widz polega na tym..."
Tak się składa, że jestm Wojtuś, czy mały to nie wiem, zależy od punktu odniesienia, chocia generalnie wszyscy jesteśmy mali...
Ciekawe groteskowe ujęcie obrazu "młodopolskiego" artysty popijającego absynt, tarzającego się w przydrożnej fosie i klącego na przechodniów - filistrów. A przy okazji świetne pióro. Rewelacja!! "Połóżmy się, i w akcie..."
iga
iga 16 marca 2007, 11:45
w odpowiedzi powiem tyle ze w slownikach kopalinskiego ironii szukac nie trzeba po tak zostanie nazwana nasza epoka...niestety ironia=wielka slabosc
lilith
lilith 18 marca 2007, 15:51
GENIALNE!!! Świetny język, inteligentnie, na temat (i to jaki świetny temat!). Bardzo mi się podobał język. Życzę kolejnych tekstów :) Pozdrowienia!
lol
lol 25 marca 2007, 21:23
nom śmieszne troche....... XD
pokrzywkaa
pokrzywkaa 4 kwietnia 2007, 19:04
przemyślne :) i ta ironia, którą najpierw pomyliłam z autentyczną wypowiedzią, ale im dalej w las tym jej więcej, tym bardziej krzyczy i woła na czytelnika. Super, trochę kiwania przeciwnika na początku, ale od Wojtusia to już istna ofensywa! A pointa za 100 pkt. Ironia = słabość? uważam,że ironia to najbardziej gorzki dowcip jaki można uprawiać, inteligentny, trafiony. Mnie się podoba. A mistrza już mam, ironista XX wieku - Herbert :) tres bien!
iga
iga 13 kwietnia 2007, 09:55
dobra sumienie karze mi sie przyznac do błedu a łatwo mi nie przychodzi az sie chce krzyczeć aaaaa! przyznaję się ze zrobiłam cos b.głupiego tzn.przeczytałam jedynie pare pierwszych zdań i targana nerwicą napisałam komentarz wydając sobie autokarę w postaci zbłaźnienia się....no ulga i ciesze sie ze sie pomyliłam! jak patrze pozniej od 7 do 15 oczym ja takze to smiac sie chce
iga
iga 13 kwietnia 2007, 09:56
dobra sumienie karze mi sie przyznac do błedu a łatwo mi nie przychodzi az sie chce krzyczeć aaaaa! przyznaję się ze zrobiłam cos b.głupiego tzn.przeczytałam jedynie pare pierwszych zdań i targana nerwicą napisałam komentarz wydając sobie autokarę w postaci zbłaźnienia się....no ulga i ciesze sie ze sie pomyliłam! jak patrze pozniej od 7 do 15 oczym ja takze to smiac sie chce
516 wyświetleń
przysłano: 4 marca 2007 (historia)

fulingmajek

37
1 tekst 3 komentarze


Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło