Moja droga (wiersz klasyka)

Borowski Tadeusz


Gdy mówię : "jesteś moją Muzą",
rwą włosy z głowy : "idiota,
a nie poeta patriota".
A kiedy wołam : "wróć, zgubiona",
klną w żywy kamień :"drań skończony,
kocha się, gdy ojczyzna kona".

A ja naprawdę już nie mogę
i nie chcę nawet, gdybym mógł,
ja się przed poetami korzę,
którzy chuchając w iskrę Bożą
kładą do kraju prostą drogę.
Lecz ja cóż : błądzę po bezdrożach
i ciebie szukam, moja droga,
najmilsza z moich wszystkich dróg.

Monachium 1945





Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
2 512 wyświetleń
przysłano: 4 czerwca 2009

Borowski Tadeusz

Inne teksty autora

* * * [Ja wiem]

Borowski Tadeusz, wiersz klasyka

Korespondencja

Borowski Tadeusz, wiersz klasyka

Epitalamium

Borowski Tadeusz, wiersz klasyka

* * * [Widzisz]

Borowski Tadeusz, wiersz klasyka

* * * [Stracona]

Borowski Tadeusz, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło