Literatura

Zapach szczęścia (wiersz klasyka)

Julian Tuwim


Wtedy paloną kawą pachniało w kredensie
A zimne, świeże mleko, jak lody, wanilią.
Kiedy się, mrużąc oczy, orzeszynę trzęsie,
Po gałęziach w olśnieniu pędzi liści milion.


Żywiołem zachłyśnięty, zziajany w rozpędzie,
Ileś pokrzyw posiekał, ile traw stratował!
A kijem obtłukując szyszki i żołędzie
Ileżeś mil po drzewach małpio przecwałował!


I wszystko to w ognistej pamięci dziś błyska.
Ciska się małe, szybkie, gorąco, daleko...
I szczęście pachnie kawą. I chłoniesz je z bliska.
A chłód w pokoju sączy waniliowe mleko.


"Rzecz czarnoleska" 1929





niczego sobie 2 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Elzbieta
Elzbieta 29 grudnia 2016, 09:38
Love it !
Elzbieta
Elzbieta 29 grudnia 2016, 09:43
Beautiful!
XXDdDDDDD
XXDdDDDDD 18 kwietnia 2017, 17:33
BArdzo fajny dostalem piontkie !!!!!!!!!!!11112
Patryk
Patryk 3 kwietnia 2019, 12:08
Pozdrawiam III A :-)
przysłano: 4 czerwca 2009

Julian Tuwim

Inne teksty autora

więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca