Antoni Lange (1861?-1929) pseudonim Napierski, Antoni Wrzesień, wybitny polski prozaik, dramaturg, krytyk i filozof epoki Młodej Polski. Uznawany za jednego z prekursorów modernizmu w Polsce. Usunięty przez władze carskie z uniwersytetu, był nauczycielem domowym. 1886-1890 studiował języki wschodnie, filozofię i literaturę w Paryżu, gdzie współpracował z socjalistycznym pismem Pobudka i był nauczycielem w polskiej szkole w Batignolles. Rychło zajął się działalnością translatorską. Tłumaczył poetów angielskich, amerykańskich, francuskich, egipskich, indyjskich, niemieckich, bengalskich, japońskich, włoskich, hiszpańskich, węgierskich... Był zatem niezmordowanym poliglotą. Przełożył wiele światowych arcydzieł; znaczących dla rozwoju polskiej literatury. Jemu bowiem zawdzięczamy tłumaczenia "Kwiatów zła" Baudelaire'a, poezji Edgara Poego, nowel GH Wellsa, poezji Maeterlincka, Vico, Shelleya, Maupassanta, Mallarmego czy "Golema" Meyrinka. Przetłumaczył i wydał również antologie najtrafniejszych poematów literatury indyjskiej (min. "Nal i Damajanti"), asyro-babilońskiej, sanskrytu, perskiej, hebrajskiej, arabskiej, egipskiej, francuskiej etc. Roku 1890 w Warszawie, m.in. kierownik literacki promodernistycznego czasopisma Życie. 1909-1912 ponownie w Paryżu. 1924 redaktor pisma Astrea poswięconemu dziedzictwu polskiego romantyzmu. Antoni Lange znany był głównie jako poeta. Opublikował min. tomy wierszy "Poezyje", "Wiersze zebrane" czy dwa najwybitniejsze; "Rozmyślania" i "Pogrobowcom". Poezja Langego niezwykle wówczas uniwersalna wywodziła się z filozofii religii wschodnich i epoki parnasizmu. Była to poezja wybitnie refleksyjna, której motorem napędowym była fascynacja okultyzmem, spirytyzmem i parapsychologią. Lange swoim wierszom nadawał najrozmaitsze kształty i formy, będące wynikiem eksperymentów poezjotwórczych. Proza Langego również zyskała wielkie uznanie wśród krytyki, choć nie zwróciła na siebie zbytniej uwagi czytelników. Lange wydał min. powieści "Stypa" i "Miranda"; zbiory opowiadań "Elfryda", "Rozaura", "Zbrodnia", "Róża Polna", "Michałki, bajki dla dzieci" oraz szkice literackie: "Pochodnie w mroku-Reymont, Żeromski, Kasprowicz", "Studia i wrażenia". Lange była to wielka postać warszawskiej bohemy literackiej. Przyjaźnił się min. z Reymontem, Leśmianem, Wyspiańskim czy Słonimskim. Był powszechnie znanym modernisycznym intelektualistą. Legenda mówiła o niesamowitych, wręcz sztukmistrzowskich zdolnosciach Langego w sztuce rymowania... Podejrzanie łatwego dobierania rymów do najtrudniejszych, najbardziej wyszukanych słów. Z tej umiejętnosci zrodził się słynny wiersz pt. "Rym", który rychło stał się symbolem bezgranicznej potęgi poezji; symbolem odkrywanych wciąż nowych jej horyzontów...
