Literatura

Upojenie (wiersz klasyka)

Antoni Lange

A nigdy życia mrok i lód

Nie da ci, łowcze żywych snów,

Takich królewskich zjaw i złud,

Jak te, co idą z winnych krzów.

 

Jasnowidzenia jest w nich cud -

I cisza wielka jest - i ów

Potęgi nadczłowieczej nów -

I pieszczot ukojony głód.

 

Nimf niewidzialnych lekki tan,

Stolice pełne białych wież -

Złotem szumiący żyzny łan -

 

Moc - ponad nędzę ludzkich rzesz:

Da ci ognisty wina dzban,

Da ci perlisty wina kierz!


dobry 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca