*** (Z wolna słowom odbieram blask) (wiersz klasyka)

Karol Wojtyła

 
Z wolna słowom odbieram blask,
spędzam myśli jak gromadę cieni,
- z wolna wszystko napełniam nicością,
która czeka na dzień stworzenia.
To dlatego, by otworzyć przestrzeń
dla wyciągniętych Twych rąk,
to dlatego, by przybliżyć wieczność,
w którą byś tchnął. 
  
Nienasycony jednym dniem stworzenia,
coraz większej pożądam nicości,
aby serce nakłonić do tchnienia
Twojej Miłości.
 

wyśmienity 2 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
boxdel
boxdel 22 września 2018, 11:38
masne
3 599 wyświetleń
przysłano: 5 marca 2010

Karol Wojtyła

Inne teksty autora

Wybrzeża pełne ciszy

Karol Wojtyła, wiersz klasyka

*** (To przyjaciel)

Karol Wojtyła, wiersz klasyka

Cierpienie.

Karol Wojtyła, wiersz klasyka

Jan Paweł II - Prośba Jana

Karol Wojtyła, wiersz klasyka

*** (Iść pod piarg, iść pod wiatr)

Karol Wojtyła, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło