Literatura

Powinien, nie powinien (wiersz klasyka)

Czesław Miłosz

Człowiek nie powinien kochać księżyca.

Siekiera w jego ręku tracić nie ma ciężaru.

Sady jego powinny pachnieć gnijącymi jabłkami

I porastać pokrzywami w miarę.

Człowiek mówiąc nie powinien używać słów dla niego

                                              drogich,

Ani rozłupywać ziarna żeby zobaczyć co jest w środku.

Nie powinien rzucać kruszyny chleba ani pluć w ogień

(Tak przynajmniej uczono mnie na Litwie).

Jeżeli wstępuje na marmurowe schody

Cham, niech stara się wyżłobić butem szczerbę

Na przypomnienie, że schody trwać nie będą. 

 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Czesław Miłosz

Inne teksty autora

Piosenka o końcu świata
Czesław Miłosz
W mojej ojczyźnie
Czesław Miłosz
Słońce
Czesław Miłosz
Ars Poetica
Czesław Miłosz
Który skrzywdziłeś ...
Czesław Miłosz
Upadek
Czesław Miłosz
Gdziekolwiek
Czesław Miłosz
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca