Literatura

Ernestynka (wiersz klasyka)

Tadeusz Boy Żeleński

 

 

Druga znów była dziewczynka,
A zwała się Ernestynka.

Jeden miała smutek wielki,
Bo ojciec robił serdelki.

A przeciwnie, za to ona
Była bardzo wykształcona.

Wciąż czytała co się zmieści
Śliczne fra
ncuskie powieści.

Mówili o niej bó
gwico,
Że jest tylko półdziewicą
.

Nie każda jest taka święta,
Żeby zaraz mieć bliźnięta
.

Raz j
ą ojciec przez to złapał,
Bo jej narzeczony chrapał.

Straszny krzyk się zrobił w domu,
Że tak czynią
po kryjomu.

 

Każdy wrzeszczał o czym innym,
Jak zwykle w życiu rodzinnym.

Ojciec najgorsze wyrazy
Powtarzał po kilka razy.

Ona płakała cichutko,
Bo ją
przy tym kopnął w udko.

A potem jeszcze jej ostro
Zakazał bawić się z siostrą
,

Że się taka sama ś
winka
Zrobi jak ta Ernestynka.

Z książkami też była heca:
Wszystkie powrzucał do pieca,

Choć sam nie wiedział, dlaczego,
Co ma jedno do drugiego.

W końcu ustały te krzyki,
Poszedł rano do fabryki.

Na co człowiek się naraża,
Kiedy ojca ma masarza.



Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Usunięto 4 komentarze
przysłano: 5 marca 2010

Tadeusz Boy Żeleński

Inne teksty autora

*** (A kiedy przyjdzie...)
Tadeusz Boy Żeleński
*** (Pytają mnie się ludzie)
Tadeusz Boy Żeleński
Bez tytułu
Tadeusz Boy Żeleński
Dusza Poety
Tadeusz Boy Żeleński
Gdy się człowiek robi starszy...
Tadeusz Boy Żeleński
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca