Literatura

LXIII BRUMES ET PLUIES (wiersz klasyka)

Charles Baudelaire

O fins d'automne, hivers, printemps trempés de boue,
Endormeuses saisons ! je vous aime et vous loue
D'envelopper ainsi mon cœur et mon cerveau
D'un linceul vaporeux et d'un brumeux tombeau.


Dans cette grande plaine oů l'autan froid se joue,
Oů par les longues nuits la girouette s'enroue,
Mon âme mieux qu'au temps du tičde renouveau
Ouvrira largement ses ailes de corbeau.


Rien n'est plus doux au cœur plein de choses funčbres,
Et sur qui dčs long-temps descendent les frimas,
O blafardes saisons, reines de nos climats !


Que l'aspect permanent de vos pâles ténčbres,
— Si ce n'est par un soir sans lune, deux ŕ deux,
D'endormir la douleur sur un lit hasardeux.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Charles Baudelaire

Inne teksty autora

Padlina
Charles Baudelaire
Albatros
Charles Baudelaire
Litania do Szatana
Charles Baudelaire
Oddźwięki
Charles Baudelaire
Do Czytelnika
Charles Baudelaire
Modlitwa
Charles Baudelaire
De profundis clamavi
Charles Baudelaire
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca