Literatura

XV DON JUAN AUX ENFERS (wiersz klasyka)

Charles Baudelaire

Quand Don Juan descendit vers l'onde souterraine,
Et lorsqu'il eut donné son obole ŕ Charon,
Un sombre mendiant, l'œil fier comme Antisthčne,
D'un bras vengeur et fort saisit chaque aviron.


Montrant leurs seins pendants et leurs robes ouvertes,
Des femmes se tordaient sous le noir firmament,
Et, comme un grand troupeau de victimes offertes,
Derričre lui traînaient un long mugissement.


Sganarelle en riant lui réclamait ses gages,
Tandis que Don Luis avec un doigt tremblant
Montrait ŕ tous les morts errants sur le rivage
Le fils audacieux qui railla son front blanc.


Frissonnant sous son deuil, la chaste et maigre Elvire,
Prčs de l'époux perfide et qui fut son amant,
Semblait lui réclamer un supręme sourire
Oů brillât la douceur de son premier serment.


Tout droit dans son armure, un grand homme de pierre
Se tenait ŕ la barre et coupait le flot noir ;
Mais le calme héros courbé sur sa rapičre
Regardait le sillage et ne daignait rien voir.


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
przysłano: 5 marca 2010

Charles Baudelaire

Inne teksty autora

Padlina
Charles Baudelaire
Albatros
Charles Baudelaire
Litania do Szatana
Charles Baudelaire
Oddźwięki
Charles Baudelaire
Do Czytelnika
Charles Baudelaire
Modlitwa
Charles Baudelaire
De profundis clamavi
Charles Baudelaire
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca