Józef Kościelski Nagrobek pielgrzymowi (wiersz klasyka)

CorvusCorax

Gdy jeszcze dzieckiem śnił 
I wijał wianki z róż, 
Pogodny dzionek był 
Od życia wolny burz; 
Przy boku dziecku lśnił 
Gwiaździsty anioł stróż, 
I rozkosz czystą pił 
Z kielicha rannych zórz. 


Lecz ach! śród życia dróg 
Blask zorzy zagasł mdły, 
A zamiast róży — głóg, 
A zamiast śmiechu — łzy. 
Skrwawionych anioł nóg 
Nie wiedzie już śród kry.
Zda się odwrócił Bóg, 
A z nim młodzieńcze sny! 

 

I szedł samotny w dal, 
Za sterem własnych stóp, 
Duchowa pękła stal 
Śród ciężkich życia prób; 
Śród zapomnienia fal 
Utonął — żywy trup, 
I żaden ludzki żal 
NIe wie, gdzie jego grób.

 


wyśmienity 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
73 wyświetlenia
przysłano: 5 pazdziernika 2019 (historia)

CorvusCorax

Inne teksty autora

Po śmierci

CorvusCorax, wiersz

Noc cicha

CorvusCorax, wiersz

Pocałunek

CorvusCorax, wiersz

Liście zwiędłe - Teofil Lenartowicz

CorvusCorax, wiersz klasyka

To nasze kochanie

CorvusCorax, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło