W szufladzie (wiersz)

Patryk "Fantom" Królczyk

Stara szafa jak stoi tak stała

Monolitycznie wieczna

My zaszufladkowani od pradziejów

Pozbawieni możliwości drugiego poczęcia

 

Jesteśmy wieczni...

 

Nieruchomi, ściśnięci, zamknięci

Martwe ptaki śpiewają nam pieśni

Duszeni przez ograniczające ściany

Jesteśmy jak porzucone bydło w rzeźni

 

Cele już z góry ustalone

– Martwe szpaki pod jodłami –

Zaplanowane już z góry życie

– Blednące truchła z wbitymi igłami –

 

I czego się obruszasz?

Czego stroisz te buńczuczne minki?

Jesteś zamknięty w szufladzie

Nie ma podstawionej ku wyjściu drabinki

 

Wiecznie więc tak tkwić będziemy

Bez jakiegokolwiek prawa weta

Z krągłego czasu prostą linię zrobiliśmy

Gdzie po śmierci żaden powrót nie czeka

 

https://znajnizszejwiezy.wordpress.com/2016/07/05/w-szufladzie/

 


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
251 wyświetleń
przysłano: 7 kwietnia 2017 (historia)
Patryk

Patryk

27 Wrocław
15 tekstów 2 komentarze
Zapraszam na swego bloga: https://znajnizszejwiezy.wordpress.com/

Inne teksty autora

Serca w kieszeniach

Patryk "Fantom" Królczyk, wiersz

Niebieskooki

Patryk "Fantom" Królczyk, wiersz

na pograniczu snu i jawy

Patryk "Fantom" Królczyk, wiersz

Zwierzę

Patryk "Fantom" Królczyk, wiersz

Ręce mam czyste

Patryk "Fantom" Królczyk, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło