Dramaty

Tak mi się spodobały te dramatyczne formy pojedynkowe Marcina i Justyny, że sam postanowiłem coś w ten deseń napisać. Ot, taki bezsensik ;) (ok. 5 min. czytania)

Pojedynek z Marcinem B., w którym wymagany był dramat zawierający postać Arlekina i słowa: tysiąc, bliźniaki, klaskać, łowy, sypialnia. Jest to jednocześnie zarys ostatniego aktu cyklu opowiadań o Bezimiennym. (ok. 7 min. czytania)

Pojedynek z Justyną D. Barańską na dramat warunki podała ona. Uprasza się o nieczytanie, pisane w pośpiechu, bez zastanowienia, w założeniu nieśmieszne, nieprzemyślane itp. (ok. 5 min. czytania)

Sztuka Paraaktorska (Komiczna tragedia pan.to.mim!іczna) Jednoaktowa (Aktówkowa też.)

Tekst jest stary i niepoważny. Nie potrafię się ustosunkować. Będę wdzięczna za ustosunkowanie mnie. (ok. 3 min. czytania)

Tiruriru, Turururu, Trzy, dwa, jeden, Próba chóru! (ok. 7 min. czytania)

Historia zainspirowana pewnym blogiem... Czekam na komentarze i oceny. (jak zwykle zresztą) (ok. 3 min. czytania)

podziękowanie

Tekst w swojej pierwotnej wersji powstał gdzieś ok. 1992. Potem zaginął mi :-). Odnalazła go koleżanka w jednej z agencji literackich. Przerobiłem go trochę. Dużo tu pretekstów do gry formą. Lustro tnące scenę stwarza wieloznaczną plejadę odbić. (ok. 28 min. czytania)