Literatura

Pracownia poety (wiersz klasyka)

Kazimierz Wierzyński

Wynieśliśmy z żoną stół pod drzewa,
Bo nagle mi przyszło do głowy,
Że łatwiej byłoby wprost
Z powietrza przepisać jak śpiewa
Nad srebrną kałużą drozd
I las jak pachnie sosnowy.

Jak z klonu liście zębate,
Szkliste z wierzchu a ciemne pod spodem,
Rzucają na trawę liliowy cień,
Przepisać to cudo świata,
Przepisać ten boski dzień
Ociekający jeszcze wschodem.

Więc piszę. Rysuję drzewa,
Ptaka, co skacze (scilicet: śpiewa)
I sosny i klony wysokie i duże,
I drę to wszystko, raz, drugi i trzeci,
Sosny wciąż pachną, liść każdy świeci,
A ja papierem zaśmiecam kałużę.

dobry+ 7 głosów
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
7488
7488 26 kwietnia 2007, 16:51
5445512 sdfdedw55 55 5wdw95wd wdsw
przysłano: 5 września 2000

Kazimierz Wierzyński

Inne teksty autora

Ktokolwiek jestes bez ojczyzny
Kazimierz Wierzyński
Przebity światłem
Kazimierz Wierzyński

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca