Literatura

*** (kiedy umrę kochanie) (wiersz klasyka)

Halina Poświatowska

kiedy umrę kochanie

gdy się ze słońcem rozstanę

i będę długim przedmiotem raczej smutnym

 

czy mnie wtedy przygarniesz

ramionami ogarniesz

i naprawisz co popsuł los okrutny

 

często myślę o tobie

często piszę do ciebie

głupie listy - w nich miłość i uśmiech

 

potem w piecu je chowam

płomień skacze po słowach

nim spokojnie w popiele nie uśnie

 

patrząc w płomień kochanie

myślę - co się też stanie

z moim sercem miłości głodnym

 

a ty nie pozwól przecież

żebym umarła w świecie

który ciemny jest i kolor jest chłodny

 

 

Halina Poświatowska


wyśmienity 2 głosy
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
tajemnica
tajemnica 19 czerwca 2008, 19:30
uwielbiam poezję Poświatowskiej... a ten wiersz jest przepiękny
Michał Domagalski
Michał Domagalski 25 lipca 2008, 23:06
Brak tylko podania źródła.
Pozdrawiam!
Pani Chorąży
Pani Chorąży 14 sierpnia 2008, 10:35
a tu pisze teksty autora? i co gdzie są?
kasiek14
kasiek14 24 sierpnia 2008, 08:19
Widzisz, nie każę nikomu czytać tego co piszę. Ty również czytałeś z własnej woli :)

I mimo wszystko krytykę traktuję jak motywację do dalszej pracy:)

Powodzenia i pozdrawiam :))
przysłano: 19 czerwca 2008 (historia)

Halina Poświatowska

Inne teksty autora

* * * (Jestem Julią...)
Halina Poświatowska
* * * (Odkąd cię poznałam...)
Halina Poświatowska
*** ( Bądż przy mnie blisko)
Halina Poświatowska
* * * (chcę pisać o tobie...)
Halina Poświatowska
* * * (kiedy kocham...)
Halina Poświatowska
Lustro
Halina Poświatowska
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca