Stara kobieta (wiersz klasyka)

Pawlikowska-Jasnorzewska Maria


Zmęczona, ledwie idzie,
na kiju się opiera,
przejechana przez życie
jak przez złego szofera.
Oblicze jej pocięte
jak gdyby ostrym mieczem,
wśród naszych młodych twarzy
zawiewa średniowieczem.
jest złamana, pogięta,
pocięta, poorana,
i tylko jej kobiecość
to zagojona rana.





2
fatalny
0
słaby
0
przeciętny
0
niczego sobie
0
wartościowy
0
bardzo dobry
2
wyśmienity
niczego sobie 4 głosy
1 osoba ma ten tekst w ulubionych
Dodaj komentarz anonimowo lub zaloguj się
 
Bożenna Podgórska
Bożenna Podgórska 12 lutego 2017, 18:51
Piękny wiersz, ale w obecnej rzeczywistości kobiety - stare kobiety są bardziej walczące o siebie. Potrafią to.
Jan maria
Jan maria 19 września 2017, 10:34
Bardzo przejmujące dzieło, które poruszające transcedentną teorie bytu
Barbara
Barbara 16 lutego 2018, 14:14
ten wiersz to kwintesencja naszego życia na tej ziemi
rss
7 939 wyświetleń
przysłano: 4 czerwca 2009

Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

Inne teksty autora

Miłość

Pawlikowska-Jasnorzewska Maria, wiersz klasyka

Samobójca

Pawlikowska-Jasnorzewska Maria, wiersz klasyka

Ogród

Pawlikowska-Jasnorzewska Maria, wiersz klasyka

Gorzka zatoka

Pawlikowska-Jasnorzewska Maria, wiersz klasyka

Ślepa

Pawlikowska-Jasnorzewska Maria, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło