Sto sonetów o miłości - XVII (wiersz klasyka)

Pablo Neruda

 

Nie kocham cię tak, jakbyś była różą soli, topazem

albo strzałą z goździków propagujących ogień:

kocham cię, jak się kocha jakieś rzeczy mroczne,

w tajemnicy, pomiędzy cieniem a duszą.

 

Kocham cię jak roślinę, która nie kwitnie, a niesie

w swoim wnętrzu ukryte światło owych kwiatów,

i dzięki twej miłości mroczny w mym ciele mieszka

zwany aromat, który wydźwignął się z ziemi.

 

Kocham cię nie wiedzcie jak ani kiedy, ani czemu,

kocham cię po prostu, bez zawiłości i bez pychy:

tak cię kocham, bo nie umiem kochać cię inaczej,

 

tylko w ten sposób, który nie rozróżnia jestem i jesteś,

tak blisko, że twoja ręka na mojej piersi jest moją,

tak blisko, że zamykają się twoje oczy w moim śnie.

 

 

Przełożył Jan Zych

 

 

_________________________________________________________________________

 

Pablo Neruda, właściwie Ricardo Eliecer Nefiali Reyes Besualto (ur. 12 lipca 1904 w Parral w Chile, zm. 23 września 1973 w Santiago de Chile) – poeta chilijski, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1971. Pseudonimu Pablo Neruda użył po raz pierwszy w 1920, kiedy to podpisał nim swoje debiutanckie wiersze opublikowane w czasopiśmie Selva Austral, pseudonim później zalegalizowano. Imię Pablo przyjął prawdopodobnie po francuskim poecie Paulu Verlaine'ie, a nazwisko po czeskim poecie i prozaiku Janie Nerudzie.

Neruda jest uważany za jednego z najwybitniejszych i najbardziej wpływowych poetów XX w. Kolumbijski pisarz, Noblista Gabriel García Márquez nazwał Pablo Nerudęnajwiększym poetą XX w. wszystkich języków.


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Ilona
Ilona 10 lipca 2017, 12:59
Zawsze kiedy myślę o tej poezji,kiedy ją czytam w sercu czuję wzruszenie i szczęście,że
dane mi było odkryć dla siebie poezję pablo ńerudy.
Kiedy po raz pierwszy usłyszałam wiersz poema 15 w wykonaniu Mercedes Sosa nie mogłam przestać płakać.Poezja Nerudy jest przepiękna,pełna barw,pejzarzy,światła,zapachów ,subtelnej metafory.A jego erotyki są tymi najpiękniejszymi jakie w życiu czytałam.Zakupiłam sobie antologię poezjii autorstwa P.Krystyny Rodowskiej.Genialna poezja.
robb
robb 21 listopada 2017, 05:35
Ooooo
Usunięto 1 komentarz
12 227 wyświetleń
przysłano: 23 września 2012 (historia)

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło