Literatura

Różowe ucho (wiersz klasyka)

Zbigniew Herbert

 

 

Myślałem

znam ją przecież dobrze

tyle lat żyjemy razem

 

znam

ptasią głowę

białe ramiona 

i brzuch

 

aż pewnego razu

w zimowy wieczór

usiadła przy mnie

i w świetle lampy

padającym z tyłu

ujrzałem różowe ucho

 

śmieszny płatek skóry

muszla z żyjącą krwią

w środku

nic wtedy nie powiedziałem -

 

dobrze byłoby napisać

wiersz o różowym uchu

ale nie taki żeby powiedzieli

też sobie temat wybrał

pozuje na oryginała

 

żeby nawet nikt się nie uśmiechnął

żeby zrozumieli że ogłaszam

tajemnicę

 

nic wtedy nie powiedziałem

ale nocą kiedy leżeliśm razem

delikatnie próbowałem

egzotyczny smak

różowego ucha 

 

 

z tomu Z. Herberta Wiersze wybrane, Wydawnictwo a5 (pierwotnie z tomie Hermes, pies i gwiazda)

 

http://wrzuta.moje.pl/8IfQTg8iDvU/Maciej_Stuhr_-_Różowe_ucho.html

 


fatalny 2 głosy
1 osoba ma ten tekst w ulubionych
przysłano: 29 stycznia 2013 (historia)

Zbigniew Herbert

Inne teksty autora

Przesłuchanie anioła
Zbigniew Herbert
Węzeł
Zbigniew Herbert
Przedmioty
Zbigniew Herbert
Apollo i Marsjasz
Zbigniew Herbert
Przesłanie Pana Cogito
Zbigniew Herbert
Piekło
Zbigniew Herbert
Kura
Zbigniew Herbert
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca