Rozmowa (wiersz klasyka)

Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Z kim ja rozmawiam w gwiazdy zapatrzony?

Z siłą, co kiedyś gwiazdy postrąca,

co przejdzie Wszechświat, jak burza niszcząca,

miecąc naokół strach, boleść i skony.

 

Ja siłę ową rozlaną w przestworze

czuję bezwiednie - - krąży niewidomie,

ukryta w bytu każdego atomie,

spokojna, cicha, jak przed burzą morze.

 

Do siły owej myśli moje dążą:

u stóp jej w wielkiej przestrzennej ciemnicy,

jak tygrysięta u stóp tygrysicy,

igrają dziko i razem z nią krążą.


Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
1 511 wyświetleń
przysłano: 5 marca 2010

Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Inne teksty autora

Lubię, kiedy kobieta...

Kazimierz Przerwa - Tetmajer, wiersz klasyka

tomik Nie wierzę w nic

Kazimierz Przerwa - Tetmajer, wiersz klasyka

Podczas wiatru z Tatr

Kazimierz Przerwa - Tetmajer, wiersz klasyka

Marsz zbójecki ze Skalnego Podhala

Kazimierz Przerwa- Tetmajer, wiersz klasyka

Ja, kiedy usta

Kazimierz Przerwa-Tetmajer, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło