Podczas wiatru z Tatr (wiersz klasyka)

Kazimierz Przerwa - Tetmajer

Duszy, która poznała że odejść powinna

od powszechnego świata, ponieważ jest inna,

tyś jest największym skarbem, o wietrze skrzydlaty.

W samotności jej duszy i zamknięcia w sobie

ty myśli jej kołyszesz, ty stwarzasz jej światy,

gdzie żyje, jakby żyła gdzieś na innym globie,

zrozumiana, odczuta, pokrewna i bliska...



dobry 10 głosów
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Paulina
Paulina 6 lutego 2007, 11:22
to nie jest oryginalny tekst tego utworu!!!!
Dotka
Dotka 30 kwietnia 2007, 21:08
nieprecyzyjny przekład!!!
3 394 wyświetlenia
przysłano: 14 pazdziernika 2000

Kazimierz Przerwa - Tetmajer

Inne teksty autora

Lubię, kiedy kobieta...

Kazimierz Przerwa - Tetmajer, wiersz klasyka

tomik Nie wierzę w nic

Kazimierz Przerwa - Tetmajer, wiersz klasyka

Marsz zbójecki ze Skalnego Podhala

Kazimierz Przerwa- Tetmajer, wiersz klasyka

Ja, kiedy usta

Kazimierz Przerwa-Tetmajer, wiersz klasyka

II-

Kazimierz Przerwa-Tetmajer, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło