Fraszka (wiersz klasyka)

Stanisław Grochowiak

Czy potrafię cię, piękna - ja, co tak nie umiem
Kochać własnej miłoœci, jak tylko zajadle?
Bo czy można ułożyć miłoœć na rozumie,
A jedynie twe włosy kłaœć na przeœcieradle?

Powiedz dzisiaj: „jest piękna”. Pokiwajš głowš,
Sposępniałe policzki uœmiechem oblokš,
A to będzie, jak gdybyœ dał właœciwe słowo
Niegdysiejszym, ach, œniegom - nad wodš obłokom.

A więc wracaj, Ulotna, gdzie przy czarnym Tumie
Ziewa grób opuszczony i rdzewiejš szpadle.
Bo czy można ułożyć miłoœć na rozumie,
A jedynie twe włosy kłaœć na przeœcieradle?

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
1 298 wyświetleń
przysłano: 5 marca 2010

Stanisław Grochowiak

Inne teksty autora

Haiko...

Stanisław Grochowiak, wiersz klasyka

Ogród

Stanisław Grochowiak, wiersz klasyka

Góra

Stanisław Grochowiak, wiersz klasyka

Bransolety

Stanisław Grochowiak, wiersz klasyka

Franz Kafka

Stanisław Grochowiak, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło