Nokturn (wiersz klasyka)

Tadeusz Miciński

Las płaczących brzóz
śniegiem osypany,
pościnał mi mróz
moje tulipany.
Leży u mych stóp
konająca mewa
patrzą na jej trup
zamyślone drzewa.
Śniegiem zmywam krew,
lecz jej nic nie zgłuszy
słyszę dziwny śpiew
w czarnym zamku duszy.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
551 wyświetleń
przysłano: 5 marca 2010

Tadeusz Miciński

Inne teksty autora

Lucifer

Tadeusz Miciński, wiersz klasyka

*** (Duch mój zamieszkał...)

Tadeusz Miciński, wiersz klasyka

"Akwarele"

Tadeusz Miciński, wiersz klasyka

Lamentacje

Tadeusz Miciński, wiersz klasyka

Melancolia

Tadeusz Miciński, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło