Poemat bez bohatera: Dedykacja II (wiersz klasyka)

Achmatowa Anna

 

[O.A.G.S.]

 

 

To ty, Psyche, ty Zwodzicielko,

Z czarno-białym wachlarzem w ręku

Pochylona nade mną z cicha,

 

Chcesz powiedzieć mi pod sekretem,

Że już właśnie przebyłaś Letę

I że inną wiosną oddychasz.

 

Nie, nie dyktuj; sama usłyszę:

Ciepły deszcz bije w dach i kołysze

Bluszczem ledwo pochwytna mowa.

 

Jakieś tam ździebełko żyć zachciało,

Zieleniało, pięło się, starało

Jutro w stroju zabłysnąć nowym.

 

Śpię - i ona jedna mnie budzi:

Tę, co wiosną zwie się u ludzi,

Samotnością moją dziś zowię.

 

Śpię - i młodość śni mi się nasza.

Jego ominęła owa czasza -

Ją na jawie daruję tobie.

 

Chcesz - to dam ci ją na pamiątkę,

Niby w glinie płomienia łątkę

Lub pierwiosnek w mogilnym rowie.

 

 

 

25 maja 1945

Dom nad Fontanką

 

 

 

 

tłum. Seweryn Pollak


dobry 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
1 490 wyświetleń
przysłano: 5 marca 2010

Achmatowa Anna

Inne teksty autora

Kocie, nie idź...

Achmatowa Anna, wiersz klasyka

[To serce nie odpowie echem na mój zew]

Achmatowa Anna, wiersz klasyka

[W blaskach zachodu pożółkł świat]

Achmatowa Anna, wiersz klasyka

A mnie z tobą pijanym wesoło...

Achmatowa Anna, wiersz klasyka

Nie z tymi, co małego ducha...

Achmatowa Anna, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło