Morski pejzaż (wiersz klasyka)

Wystan Hugh Auden

Spójrz, cudzoziemcze, na tę wyspę, którą
W skaczącym świetle z zachwytem odkrywasz
Bez ruchu tu trwaj
I zamilknij
Aby przez żłobienia uszu
Przepływać mógł jak rzeka
Kołyszący szum morza.

Przystań tu na skraju poletka
Gdy kredowy stok skały pławi się w pianie i wysokim występem
Opiera się ciosom
Rwącego przypływu
A na brzeg żwir się dźwiga we-
Ssany przez falę
I mewa na chwilę
Przysiada na pionowym zboczu.

W dali unoszą się jak nasiona okręty
Nikną z oczu płynąc w nagłych sobie znanych sprawach
I ten widok rozległy
Zapaść może zaiste
W pamięć ruchem chmur zatoki
I całe lato po wodach wędrują.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
An.o nim
An.o nim 17 września 2017, 03:18
Morze nie potrafi zranić.
Tylko ono, zawsze jest stałe, bo zmienne. Nie ma tych samych fal, nigdy nie staniesz w ten sam, mokry piach.
894 wyświetlenia
przysłano: 5 marca 2010

Wystan Hugh Auden

Inne teksty autora

1 września 1939

Wystan Hugh Auden, wiersz klasyka

Blues

Wystan Hugh Auden, wiersz klasyka

Blues pogrzebowy (Funeral Blues)

Wystan Hugh Auden, wiersz klasyka

Who's who

Wystan Hugh Auden, wiersz klasyka

Ale nie mogę

Wystan Hugh Auden, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło